فعالیتهای قابل واگذاری در آموزش پزشکی و اهمیت آنها

اعتماد یک مفهوم اساسی برای مراقبت های بهداشتی ایمن و موثر است. بیماران باید به پزشکان خود اعتماد کنند و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید در یک سیستم مراقبت بهداشتی به یکدیگر اعتماد داشته باشند. فعالیتهای قابل واگذاری واحدهایی از عملکرد حرفه ای هستند که به عنوان وظایف یا مسئولیت هایی تعریف می شوند که باید به محض اینکه کارآموز به توانمندی خاص کافی دست یافت، برای اجرای بدون نظارت به کارآموز سپرده شود. بسیاری از حرفه های پزشکی را می توان با فعالیت هایی که متخصص باید انجام دهد توصیف کرد. آنچه در آموزش پزشکی پس از اتمام دوره حائز اهمیت است این است که این فعالیت ها با اطمینان انجام شود. در عمل انتظار معقول این است که اکثر کارآموزان در حوالی زمان فارغ التحصیلی توانمندی برای انجام تمامی فعالیتهای قابل واگذاری را به دست آورند، اما دانشجویان باهوش ممکن است در زمانی زودتربه این توانمندی دست یابند. اخیرا در آموزش پزشکی در مقطع عمومی در ایالات متحده و کانادا نیز کاربرد فعالیتهای قابل واگذاری آغاز شده است. در حیطه های دیگر به غیر از پزشکی، در رشته های دیگر مانند پرستاری، دامپزشکی، و مامایی نیز فعالیتهای قابل واگذاری به طور فعال توسعه یافته است.