پیش بینی طلاق عاطفی براساس الگوهای ارتباطی خانواده و تمایز یافتگی خود با نقش میانجیگری طرحواره ناسازگار اولیه زنان منطقه کرج

مقدمه: طلاق و جدایی عاطفی تهدیدهای جدی برای زندگی و روابط زناشویی محسوب می شوند که بنیان خانواده را به مرور زمان از بین می برند. به همین علت بررسی آسیب ها و راه حل ها برای پیشگیری از پدید آمدن طلاق عاطفی بسیار حائز اهمیت است. هدف: هدف این پژوهش پیش بینی طلاق عاطفی براساس الگوهای ارتباطی خانواده و تمایزیافتگی خود با نقش میانجیگری طرحواره ناسازگار اولیه زنان منطقه کرج بود.روش: روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که به پیش بینی طلاق عاطفی براساس الگوهای ارتباطی خانواده و تمایزیافتگی خود با نقش میانجیگری طرحواره ناسازگار اولیه زنان منطقه کرج پرداخته شد. جامعه آماری این پژوهش را زنان متاهل مراجعه کننده به مرکز مشاوره منطقه کرج را تشکیل داده است. از روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای استفاده شد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۰۰نفر انتخاب که با احتمال ریزش ۲۲۰نفر انتخاب گردید. برای تحلیل داده ها از نرم افزار spss۲۶ استفاده شد. به منظور بررسی ارتباط بین متغیرهای پژوهش از روش همبستگی پیرسون و به منظور بررسی چگونگی این ارتباط از روش رگرسیون چندگانه سلسله مراتبی استفاده شد.یافته ها: ضریب مسیرغیرمستقیم بین الگوی ارتباطی گفت وشنود و طلاق عاطفی (۰۱/۰>p، ۱۶۱/۰-=β) منفی و ضریب مسیر غیرمستقیم بین الگوی ارتباطی همنوایی و طلاق عاطفی (۰۱/۰>p، ۱۴۲/۰=β) مثبت و معنادار است. همچنین ضریب مسیر غیرمستقیم بین تمایزیافتگی خود و طلاق عاطفی (۰۱/۰>p، ۱۰۳/۰-=β) منفی و معنادار است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که الگوهای ارتباطی خانواده و تمایزیافتگی خود هم به صورت مستقیم و هم با میانجیگری طرحواره های ناسازگار اولیه، طلاق عاطفی را زنان پیش بینی می کند. متغیرهای الگوهای ارتباطی خانواده، تمایزیافتگی خود، طرحواره-ناسازگار اولیه به خوبی طلاق عاطفی را در همسران پیش بینی می کنند؛ بنابراین از طریق افزایش مهارت های زوجین در فراهم آوردن رضایت زناشویی برای یکدیگر و آموزش سرمایه روان شناختی به آن ها می توان حل تعارض سازنده را در آن ها افزایش داد.

کلیدواژه ها:

طلاق عاطفی ، الگوهای ارتباطی خانواده ، تمایز یافتگی خود ، طرحواره ناسازگار اولیه زنان