مقایسه اضطراب، احساس تنهایی و کیفیت زندگی در زنان مجرد با فرزندخوانده و بدون فرزندخوانده

چکیدهمقدمه: امروزه جامعه پزشکی ایران، شاهد آسیب های روان شناختی و جسمی بسیاری در دو جمعیت مهم زنان و دختران مجرد و کودکان بی سرپرست و بدسرپرست کشور می باشد؛ بنابراین، هدف پژوهش حاضر مقایسه اضطراب، احساس تنهایی و کیفیت زندگی زنان مجرد با فرزندخوانده و بدون فرزندخوانده بود.روش پژوهش: در مطالعه توصیفی، علی-مقایسه ای حاضر،تعداد ۱۴۰ نفر (۷۰ نفر زن مجرد با فرزندخوانده و ۷۰ نفر زن مجرد بدون فرزندخوانده ) که به اداره بهزیستی استان تهران مراجعه کردند و دارای معیارهای ورود بودند، با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های احساس تنهایی و پرسشنامه کیفیت زندگی SF-۳۶و پرسشنامه اضطراب کتل بود. دادهها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمون های مفروضههای آماری و تحلیل واریانس چندمتغیره آنالیز شدند.یافته ها : به ترتیب بین دو گروه و مولفه های آنها در اضطراب (۲۸۳/۲۴=F، ۰۰۰/۰=P و ۱۵۰/۰=η) و کیفیت زندگی (۰۸۹/۹۳=F، ۰۰۰/۰=P و ۴۰۳/۰=η) و احساس تنهایی (۶۳۰/۱۱۸=F، ۰۰۰/۰=P و ۴۶۲/۰=η) از نظر آماری تفاوت معناداری وجود دارد ( ۰۵/۰ p<). میانگین اضطراب پنهان و آشکار در زنان مجرد دارای فرزندخوانده کمتر، میانگین احساس تنهایی رمانتیک، خانوادگی واجتماعی در زنان مجرد با فرزندخوانده بطور معناداری بیشتر و در متغیر کیفیت زندگی میانگین مولفه سلامت عمومی در زنان مجرد دارای فرزندخوانده کمتر بود.نتیجه گیری: بنابراین لزوم اجرای برنامه فرزندپذیری برای زنان مجرد واجد شرایط و نیاز به مداخلات لازم جهت پیشگیری و درمان اضطراب و بالا بردن کیفیت زندگی زنان مجرد بدون فرزند خوانده و مداخله جهت رفع مشکلات ناشی از سلامت عمومی و احساس تنهایی در زنان مجرد با فرزندخوانده می باشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، احساس تنهایی ، زنان مجرد بدون فرزندخوانده ، کیفیت زندگی ، زنان مجرد با فرزندخوانده