بررسی نقش سیستم ‎های حمل‎ و‎نقل هوشمند (ITS) با رویکرد حمل‎ و‎نقل جاده ای و پیاده‎ سازی سامانه ITS در ایران تا پایان سال ۱۴۰۰ خورشیدی

حمل‎ ونقل کالا و مسافر به ویژه از طریق جاده ها و به صورت زمینی، یکی از مهم ترین نیاز های بشر از زمان های قدیم تا امروز بوده است. اما وجود مشکلاتی همچون آلودگی‎ های محیط زیست در اثر حمل ‎ونقل، افزایش خسارات در اثر تصادفات ترافیکی، کاهش منابع سوخت، مشکلات نظارت و مدیریت ترافیکی، و افزایش سرعت های غیرمجاز باعث شده اند تا بشر به فکر استفاده از راهکارهای جدید و موثر در این راستا باشد، تا بتوانند مشکلات موجود را حل و روند حمل‎ ونقل را بهبود ببخشد. لذا استفاده از سامانه حمل‎ ونقل هوشمند تا حد زیادی توانسته است این مشکلات را برطرف کند. سامانه حمل ونقل هوشمند(ITS) مفهوم جدیدی در این زمینه است که معنی به‎ کارگیری تکنولوژی های نوین از قبیل ارتباطات و سیستم های کنترل و الکترونیک را می‎ دهد؛ و باعث افزایش کارایی، امنیت و پویایی شبکه حمل‎ ونقل می‎ شوند. در این مقاله ابتدا به معرفی و نقش سامانه (ITS) در زمینه حمل‎ ونقل جاده ای، و سپس به پیاده سازی این سیستم در کشور ایران تا پایان سال ۱۴۰۰ خورشیدی پرداخته خواهد شد. یافته ‎ها، نشان دهنده ‎ی کاهش آلودگی‎ های هوا (۲۵ درصد در شهر سیدنی طبق آمار) ، کاهش مصرف سوخت ( ۱۰ درصد در شهر پاریس طبق آمار)، افزایش کارایی و نظارت جریان‎ های ترافیکی در شهرهای مطرح دنیا در اثر استفاده از سامانه ITS، و همچنان استفاده از بعضی از سامانه ‎های هوشمند نظیر دستگاه های ترددشمار برخط، توزین درحال حرکت، پیام نما و دوربین ‎های کنترل سرعت و نظارت در استان‎ های ایران تا پایان سال ۱۴۰۰ است.

کلیدواژه ها:

ITS ، هوشمند سازی ، سیستم حمل&lrm ، ونقل هوشمند ، حمل&lrm ، ونقل جاده ای ، مدیریت ترافیک ، کاهش تصادفات ، ایمنی