منبع بودن استصحاب در منابع استنباط اباضیه معاصر
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 188
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JFIQH-4-7_003
تاریخ نمایه سازی: 16 مهر 1403
چکیده مقاله:
دوران معاصر را باید عصر تحولات بنیادین در عرصه نظر و نیز واقعیت های خارجی نامید. همان گونه که امروزه تحولات شگرفی در دنیای بیرون رخ می دهد، عرصه ذهن و حوزه اندیشه نیز شاهد تحولات مختلفی بوده است. یکی از مذاهب موجود در جهان اسلام، اباضیه است که با وجود جمعیت کم و گستردگی جغرافیایی اندک، توانسته است با تجدید بنا و بازسازی منابع استنباط به حیات خود ادامه دهد. فقه اباضیه، قطعه ای است میان ظاهریه و حنابله از جهتی و حنفیه از جهت دیگر و با اینکه در عراق تاسیس شده است، از روش احناف و معتزله پیروی نکرده است. روش فقهی اباضی ها، نه ظاهرگرایی صرف است و نه رای گرایی صرف، بلکه آن دسته از ظواهر را تاویل می کنند که با عقل سازگاری ندارد. البته نباید از نظر دور داشت که فتاوای اباضیه، گاهی با مالکی و گاهی با حنفی و گاه با امامیه تطبیق می کند.این مقاله با رویکرد توصیفی - تحلیلی و با روش کتابخانه ای به منبع بودن استصحاب در منابع استنباط اباضیه می پردازد. منابع استنباط همان مصادر و منابع احکام برای به دست آوردن احکام شرعی الهی است که بین مذاهب اسلامی، اشتراک ها و تمایزهایی مشاهده می شود. امامیه منابع استنباط را قرآن، سنت، اجماع و عقل دانسته اند.رویکرد نوین از سوی اباضیه معاصر در ضمن یک تقسیم سه گانه برای منابع استنباط تعقیب می شود. قرآن، سنت و رای منابع استنباط در اباضیه هستند که اجماع، قیاس و استدلال از مصادیق رای می باشند. مقصود از استدلال در اباضیه، استصحاب و استحسان و مصالح مرسله است. البته اباضیه از برخی منابع تبعی هم برای استنباط احکام شرعی بهره می برند که می توان از عرف، سد ذرایع و شرایع سابقه نام برد. اباضیه در اصول فقه به اهل سنت نزدیک ترند تا به شیعه؛ از این رو ساختار جدیدی که برای منابع استنباط مطرح می کنند، مانند منابع استنباط اهل سنت است و به تبعیت از آن فقه اباضیه هم فقهی شبیه اهل سنت خواهد بود. با تتبع در آثار اصولی و فقهی اباضیه درباره استصحاب آنچه مشاهده می شود، وجود نداشتن پرداختن به مقدمات و شرایط استصحاب است، بر خلاف آثار اصولی امامیه که با بررسی تمام جوانب مانند ارکان استصحاب، انواع تقسیمات استصحاب و تعارض استصحاب با دیگر ادله و دیگر مسائل پیرامون استصحاب، به عمق بخشیدن به مباحث اصول نظر دارد و سبب تمایز مکتب امامیه از دیگر مکاتب و مذاهب می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ابراهیم قاسمی
استادیار گروه مذاهب اسلامی، دانشگاه ادیان و مذاهب، قم، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :