بررسی نمادها و نمودهای فره ایزدی در زمان پادشاهی خسروپرویز در تاریخ طبری

مفهوم فره در پادشاهی ایران باستان بسیار اساسی است. این پادشاهان مشروعیت خود را از این مفهوم می گرفتند. فره ایزدی حالت ها و شکل های مختلفی داشته است، فره کیانی، فره شاهی، فره پهلوانی، فره موبدی و فره ایرانی. طبری در تاریخ ساسانی به این مفهوم اشاره می کند. در این مقاله فره در پادشاهی خسرو پرویز در تاریخ طبری بررسی می گردد. طبری، فقیه، الهیدان، مفسر و مورخ بزرگی است که علاوه بر کتاب تاریخ مشهور «الرسل و الملوک»، تفسیر قرآن مشهور و مهمی نگاشته است که بسیار در مفسران مسلمان تاثیرگزار بوده است. این تحقیق می تواند به درک عمیق تر برخی دیدگاه های طبری در تفسیر قرآن او کمک کند. تاریخ طبری نخستین منبع اسلامی و ایرانی که مفهوم فره را روایت کرده است. طبری به «فره» در ایران باستان کاملا آگاه بوده است و این نکته قابل بررسی است که شاید این مفهوم توسط او به مفاهیم اسلامی منتقل شده باشد. روش جمع آوری داده های این تحقیق کتابخانه ای است و روش تحقیق کیفی و تحلیل محتوا و روایت است. مفاهیم مرتبط با فره در پادشاهی خسروپریز به روایت طبری شامل:کوه، باد، فیل، پرنده ی شکاری، شکستن ایوان و بند دجله، درفش، عصا، دستمال، زینت و زیب، خرد، راستی، شجاعت، میوه ی به، بخت و پیشگویی است.

کلیدواژه ها:

فره ، خسرو ، پرویز ، طبری و شاه