پژوهشی هستی شناختی در صدور کثرات از خزانه غیب الهی در مکتب ابن عربی

از منظر ابن عربی نظام عالم یک نظام طولی است که از خزانه غیب الهی تنزل نموده است«و ان من شیء الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم» .وکلید این تنزل هم در نزد او است« و عنده مفاتح الغیب لا یعلمها الا هو »و اسماء حسنای حق تعالی کلید این تنزلات است« قل ادعوا الله او ادعوا الرحمن ایا ما تدعوا فله الاسماء الحسنی» در این نوشتار با روش توصیفی تحلیلی در صدد پاسخ به این سوال هستیم که چگونه کثرات این عوالم متکثر از خزانه ذاتی تنزل نموده که هیچگونه تکثر، تعدد و کثرت در او راه ندارد؟ از نظر ابن عربی ذات خداوند وجود مطلقی است که هیچ ظهوری ندارد. همه ی کمالات در ذات الهی مندمج می باشد. اولین ظهور ذات حق تعالی علم حق به ذات خویش می باشد که از آن به تعین اول تعبیر می شود. مرتبه ی بعدی ظهور ذات در مقام ذات برای ذات با تمام تفاصیل اسماء و اعیان ثابته است که از آن به تعین ثانی تعبیر می کنند، اسماء الهی و اعیان ثابته در ذات حق ظهور می نمایند و در نهایت، این اعیان با فیض مقدس در خارج محقق می شوند که سیر تنزل مراتب هستی از عالم عقول با همه لواحقش و عالم مثال و عالم طبیعت با همه طول و عرضش را تشکیل می دهند.

کلیدواژه ها:

تعین اول و ثانی ، وجود مطلق ، تنزل کثرات ، تجلی