تاثیر آموزش مولفه های انگیزه بخش دعای عرفه امام حسین(ع) بر بهداشت روانی (دانش آموزان متوسطه دوم مدارس رشد و شاهد منطقه ۱۶ تهران)

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش مولفه های انگیزه بخش دعای عرفه بر بهداشت روانی دانش آموزان بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا آمیخته (کیفی- کمی) است. نمونه گیری با روش خوشه ای- تصادفی انجام شده و جامعه آماری در بخش کیفی بدین صورت بود که برای شناسایی مولفه های تربیتی و عرفانی دعای عرفه، ابتدا مبانی نظری و پیشینه تحقیق مورد مطالعه قرار گرفت، سپس عبارات پس از بهره گیری از نظرات اساتید کدگذاری شد و در بخش کمی دانش آموزان مدارس رشد و شاهد دوره دوم متوسطه منطقه ۱۶ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ به تعداد ۱۳۶۸ دانش آموز بودند که بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه ۳۰۰ نفر برآورد شد که در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند، طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. پس از شناسایی مولفه ها، از پرسشنامه بهداشت روانی گلدبرگ و هیلر (۱۹۷۹) استفاده گردید. داده ها در پرسشنامه بهداشت روان از پایایی کافی برخوردار بود. داده های پژوهش توسط نرم افزارSpss  در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. مقایسه نمرات ابعاد بهداشت روان بین دو گروه با استفاده از آزمون تک متغیری و چندمتغیری تحلیل کوواریانس انجام شد که در نتیجه آن علائم افسردگی رتبه اول، علائم کنش اجتماعی رتبه دوم و علائم جسمانی در رتبه سوم قرار گرفتند. بنابراین، متغیر مستقل مولفه های دعای عرفه در حد بالایی بر بهداشت روان تاثیر گذاشته است.

کلیدواژه ها:

دعای عرفه ، بهداشت روانی ، انگیزه ، آموزش ، دانش آموزان ، مقطع متوسطه دوم ، مدارس رشد ، مدارس شاهد ، تهران