بررسی عددی اثر برخی از پارامترهای ابعادی پایدارساز هیدروفویلی در کاهش ناپایداری طولی شناور تندرو سرشی
محل انتشار: دوفصلنامه مهندسی دریا، دوره: 20، شماره: 43
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 260
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MARIN-20-43_001
تاریخ نمایه سازی: 15 مهر 1403
چکیده مقاله:
یکی از چالش های مهم در طراحی و ساخت شناورهای تندرو سرشی، بروز ناپایداری طولی در سرعت های بالا است. ازجمله روش هایی که می تواند در کاهش و یا از بین بردن این ناپایداری ها مورد استفاده قرار گیرد، استفاده از پایدارساز هیدروفویلی است. در این تحقیق، به بررسی تاثیر برخی از ابعاد پایدارساز هیدروفویلی بر رفتار دینامیکی شناور تندرو سرشی تک بدنه پرداخته شده است. ابتدا، یک شناور تندرو سرشی تک بدنه که به صورت تجربی دارای ناپایداری طولی (پورپویزینگ) بوده، مدل سازی شده است. هر یک از این پارامترها به کمک نرم افزارهای طراحی هندسه در موقعیت خود مدل سازی شده است. از یک حل گر دینامیک سیالات محاسباتی برای شبیه سازی عددی مسئله استفاده شده است. در این مقاله تلاش شده است که با مقایسه ی نتایج حاصل از شبیه سازی و بررسی نتایج مربوط به حرکات هیو و پیچ شناور، به درجه ی اهمیت هر یک از پارامترهای طراحی پی برده شود. در این مرحله، جهت بررسی پارامترها، زاویه حمله صفر درجه، فاصله عمودی هیدروفویل تا کف پاشنه شناور ۱۵ سانتیمتر و فاصله طولی هیدروفویل از ترانزوم ۱۰ سانتیمتر فرض شده است. یکی از پارامترهایی که در شبیه سازی تاثیر آن بررسی گردیده، نسبت ابعاد عرض به طول کورد هیدروفویل با سطح مقطع ثابت است. از مقایسه نتایج بین سه نسبت ۰.۷۵، ۱.۳۳ و ۲.۰۸۳ مشخص شد، که دامنه حرکت نمودار پیچ نسبت به حالت بدون هیدروفویل در زمان ۳ ثانیه به ترتیب ۵۰، ۳۶.۶ و ۶۳.۳ درصد کاهش یافته است. بنابراین مشاهده می شود که افزایش نسبت عرض به طول کورد هیدروفویل در کاهش ناپایداری طولی موثر بوده است. پارامتر دیگری که در گام بعدی مورد ارزیابی قرار گرفت، اثر مقدار عرض میانی هیدروفویل زاویه دار بود. با مقایسه اثر انتخاب سه اندازه ی ۸، ۱۶ و ۲۴ سانتیمتر برای عرض میانی هیدروفویل مشخص گردید، که دامنه حرکت پیچ، نسبت به حالت بدون هیدروفویل در زمان ۳ ثانیه، به ترتیب ۶۳.۳، ۶۸.۳ و ۶۳.۳ درصد کاهش یافته است. هرچند نسبت متوسط ۱۶ سانتیمتر ، کارایی بهتری را نشان می دهد؛ اما به طورکلی تغییر این پارامتر، تفاوت قابل ملاحظه ای در کاهش ناپایداری طولی شناور ایجاد نکرده و اختلاف کمی در دامنه حرکت پیچ و هیو شناور بین سه حالت اتفاق افتاده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محسن سعیدی نمینی
Persian Gulf University
احمدرضا کهنسال
Persian Gulf University
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :