بررسی آزمایشگاهی پایداری پنجه در موج شکن های توده سنگی با آرمور بتنی آکروپاد

پنجه ساختاری با عملکرد پشتیبانی از لایه آرمور و جلوگیری از آبشستگی بستر است. به دلیل قرارگیری پنجه در زیر آب، طراحی ایمن این لایه حائز اهمیت است. آزمایشها باهدف بررسی پارامترهای پریود موج، عمق آب، قطر اسمی سنگ، عرض پنجه و ارتفاع سکو مورد بررسی قرار گرفتهاند. بر اساس نتایج آزمایشهای صورت گرفته، پریود موج تاثیر زیادی در پایداری پنجه دارد. در مرحله بعد عمق آب بالای پنجه در میزان آسیب وارد شده به پنجه حائز اهمیت است. با افزایش قطر اسمی سنگ پنجه کاهش محسوسی در مقدار آسیب مشاهده نشد. کاهش شیب پیشانی پنجه از ۱:۱.۵ به ۱:۳ راه حلی جهت دستیابی به پایداری بود. با کاهش شیب پیشانی، عرض کلی سکو افزایش مییابد؛ بنابراین تصمیم گرفته شد پنجه با شیب پیشانی ۱:۱.۵ اجرا شود و عرض سکو به اندازه دو قطر اسمی ادامه یابد. در این حالت در اثر برخورد امواج؛ شیب پیشانی پنجه تغییر شکل داده و به پایداری می رسد.

کلیدواژه ها:

Rubble mound ، Breakwater ، Toe Stability ، Wave Period ، مطالعه آزمایشگاهی ، موجشکن توده سنگی ، پایداری پنجه ، پنجه عمیق ، پریود موج