تاثیر تمرینات حرکتی و شناختی بر حافظه کاری و توجه انتخابی ورزشکاران دارای اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه

مقدمه:  ورزشکاران دارای اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه در کارکردهای اجرایی نقص دارند و یافتن روش های غیر دارویی جدید برای کمک به آن­ها اهمیت بسیاری دارد. بنابراین هدف پژوهش حاضر تعیین تاثیر تمرینات حرکتی و شناختی بر حافظه کاری و توجه انتخابی این ورزشکاران بود. روش بررسی: روش این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. از بین ۱۲۰ ورزشکار(دختر و پسر) دارای بیش فعال/نقص توجه در رده سنی ۹ تا ۱۱ سال استان لرستان، تعداد ۷۵ ورزشکار به شکل در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه ۲۵ نفره کنترل، تمرینات حرکتی و تمرینات شناختی گمارده شدند. ابتدا پیش آزمون گرفته شد. سپس گروه آزمایش اول، تمرینات حرکتی ریتمیک و گروه آزمایش دوم تمرینات شناختی(نرم­افزار کاپیتان لاگ) به مدت ۲۰ دقیقه در ۱۰ جلسه دریافت کردند. گروه کنترل از مداخلات دور ماند. یک روز بعد از مداخلات پس آزمون و پس از دو هفته آزمون پیگیری انجام شد. در این پژوهش از آزمون ان بک و استروپ برای سنجش حافظه کاری و توجه انتخابی استفاده شد. برای تحلیل دادهها از تحلیل واریانس مرکب، واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی بنفرونی با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ استفاده شد(۰۵/۰≥p). یافته ها: نتایج نشان داد، بین گروه تمرینات حرکتی(۰۰۰۱/۰=P) و تمرینات شناختی(۰۰۰۱/۰=P) با گروه کنترل تفاوت معنی­داری وجود دارد. اما بین دو گروه آزمایش تفاوت معناداری گزارش نشد.(۵۳۶/۰=P). نتیجه گیری: تمرینات مذکور را می­توان به عنوان یک درمان موثر در بهبود حافظه­کاری و توجه انتخابی در ورزشکاران دارای اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

Memmory ، Attention ، Exercises ، Athletes ، ADHD ، توجه ، حافظه ، تمرین ، ورزشکاران ، اختلال نقص ­توجه همراه با بیش ­فعالی