اثر تلقیح با گونه های قارچ میکوریزا بر عملکرد، اجزای عملکرد، رنگیزه های فتوسنتزی و میزان پرولین در گندم زراعی تحت رژیم های مختلف آبیاری

جهت مطالعه تاثیرگونه های قارچ میکوریزا آربوسکولار بر عملکرد، اجزای عملکرد، رنگیزه های فتوسنتزی و میزان پرولین گندم زراعی (.Triticum aestivum L) در رژیم های مختلف آبیاری، آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب در سال ۱۴۰۰ اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل کاربرد گونه های قارچ میکوریزا آربسکولار در سه سطح شاهد (بدون تلقیح)، تلقیح با گونه Glomus mosseae و تلقیح با گونه  Glomus intraradices و رژیم های آبیاری با دور ۶، ۱۳ و ۲۰ روز بودند. نتایج نشان داد تعداد سنبله، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت،  شاخص سبزینگی، رنگیزه های فتوسنتزی و محتوای پرولین تحت تاثیر تیمارهای دور آبیاری و قارچ میکوریزا قرار گرفتند. گونه G. mosseae تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیک، شاخص برداشت و میزان کلروفیل bرادر مقایسه با گونه G. intraradices به ترتیب ۵/۲۱، ۹/۷۳، ۸/۸۶، ۶/۹۶ و ۴/۰۸ درصد و در مقایسه با شاهد به ترتیب ۲۹/۹، ۳۰/۳، ۳۹/۷، ۲۷/۹ و ۲۱/۴ درصد افزایش داد. بیشترین تعداد سنبله در بوته، عملکرد دانه، شاخص سبزینگی و میزان کلروفیل a در اثر متقابل دور آبیاری ۶ روز و تلقیح با گونه G. mosseae   به ترتیب ۶/۳۴ عدد،۶۱۲ گرم در مترمربع، ۶۲/۹ واحد اسپد و ۰/۳۱ میلی گرم بر گرم وزن تر بود که با اثر متقابل دور آبیاری ۱۳ روز و تلقیح باG. mosseae  از لحاظ آماری تفاوتی معنی داری مشاهده نشد. طبق نتایج این تحقیق، استفاده از گونه G. mosseae   در شرایط دور آبیاری ۱۳ روز برای رسیدن به عملکرد مطلوب و همچنین استفاده بهینه از آب مصرفی در زراعت گندم مناسب است.

کلیدواژه ها:

Chlorophyll ، Fertilizer ، Harvest index ، grain weight ، Water stress ، تنش آبی ، شاخص برداشت ، وزن دانه ، کلروفیل ، کود