مقایسه تجزیه پذیری شکمبه ای ماده خشک و پروتئین خام علف پشمکی با علوفه یونجه، شبدر سفید و شبدی قرمز با روش کیسه های نایلونی

جهت انجام این آزمایش به روش کیسه های نایلونی با ۴ تیمار (علف پشمکی، یونجه، شبدر سفید و قرمز) و ۳ تکرار انجام شد. از هر گونه ۱۰ گیاه  برای اندازه گیری  به آزمایشگاه منتقل شدند. از نرم افزار آماری SAS استفاده گردید. میانگین داده ها به وسیله آزمون  دانکن در سطح معنی دار پنج درصد آماری مقایسه شدند. نتایج نشان داد که تجزیه پذیری ماده خشک علف پشمکی با یونجه و شبدر سفید و قرمز در تمامی ساعات به جز ۹۶ ساعت پس از تجزیه پذیری با یونجه دارای تفاوت معنی دار است. اما در مورد تجزیه پذیری پروتئین خام در طی ساعات تجزیه پذیری علف پشمکی تا ۱۶ساعت بعد از تجزیه پذیری دارای تفاوت چشمگیری با سایر تیمارها نیست اما با افزایش ساعت تجزیه پذیری دارای تفاوت معنادار می گردد (۰۵/۰P<). بخش کند تجزیه شونده پروتئین b و پتانسیل تجزیه پذیری a+b، در بین تیمارهای آزمایشی دارای تفاوت معنی داری می باشند، اما نرخ تجزیه پذیری c در بین تیمارهای آزمایشی دارای تفاوت معنی داری نمی باشد (۰۵/۰P<). بخش کند تجزیه شونده، یونجه دارای تفاوت معنی داری با علف پشمکی می باشد. نرخ تجزیه پذیری علف پشمکی با کلیه تیمارها دارای تفاوت معنی داری می باشد (۰۵/۰P<). در نرخ عبور ۲ درصد، تفاوت مربوط به تیمار یونجه با شبدر سفید و شبدر قرمز می باشد، اما علف پشمکی تفاوتی با سایر تیمارها ندارد. در نرخ عبور ۵ درصد و ۸ درصد، تفاوت مربوط به تیمار یونجه با سایر تیمارهاست. در سرعت های عبور مختلف، تجزیه پذیری موثر ماده خشک در علف پشمکی دارای تفاوت معنی داری با کلیه تیمارهای آزمایشی می باشد (۰۵/۰P<). در نتیجه استفاده از گیاه علف پشمکی به عنوان یک علوفه ی جایگزین برای یونجه و شبدر قابل استفاده در خوراک و جیره ی دام های بزرگ مانند گاو های شیری می باشد.

کلیدواژه ها:

علف پشمکی ، تجزیه پذیری ماده خشک و پروتئین خام ، روش کیسه های نایلونی