ارزیابی اثرات زیست محیطی صنعت پتروشیمی با استفاده از روش پاستاکیا (مطالعه موردی: پتروشیمی بندر امام خمینی )

در حال حاضر به منظور دستیابی به توسعه پایدار در کشور کلیه فعالیت های عمرانی و توسعه ای در کشور با درنظر گرفتن ملاحظات محیط زیستی صورت می گیرد. برهمین اساس پیامدها و اثرات اینگونه طرحها بر محیط زیست منطقه شناسایی و پیش بینی گردیده و اقدامات لازم به منظور کنترل و کاهش آنها بکار بسته می شود و این کارعموما از طریق انجام ارزیابی اثرات محیط زیست طرحهای توسعه بر اساس قوانین موجود انجام می شود. صنعت پتروشیمی جزو یکی از آلودهکنندهترین صنایع کشور به حساب آمده که قبل از احداث نیازمند به تدوین طرح ارزیابی اثرات توسعه می باشد. یکی از روشهایی که از دیرباز برای ارزیابی اثرات محیط زیستی مورد استفاده قرارمی گیرد روش ماتریس پاستاکیا است . در تحقیق حاضر پس از تقسیم بندی فعالیت های موجود به دوفاز ساختمانی و بهره برداری، فعالیت های مربوط به هریک از این دوفاز درون ماتریس پاستاکیا رتبه بندی شده و مورد ارزیابی قرار گرفت . نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که به دلیل وجود اثرات مثبت فراوان طرح در مرحله بهرهبرداری و قابلیت کاهش اثرات منفی طرح در فاز ساختمانی با اجرای برنامه مدیریت و پایش محیط زیست ی ، طرح مذکور از لحاظ محیط زیست ی قابل اجرا است

کلیدواژه ها:

توسعه پایدار ، ماتریس پاستاکیا ، ارزیابی اثرات زیست محیطی ، صنعت پتروشیمی