نقش دانش سنتی در معماری اقامتگاههای بوم گردی (مطالعه موردی تالاب گندمان)

معماری بومی از الگوهای فرهنگی اقتباس شده است و نمایانگر آداب و رسوم، اندیشه ، عقیده، روحیه ، ذوق وسلیقه ، احساسات و هنر جامعه می باشد. درکل معماری بومی برگرفته از ویژگی های محیطی در جهت تامین نیازهای بشر می باشد. دانش بومی بخشی از ثروت و سرمایه ملی محسوب می شود. که عامل به وجود آورنده معماری بومی است . اقامتگاههای بومگردی به فضاهایی گفته می شوند که امکان اسکان، مشارکت و به دست آوردن تجربه که بر پایه ی اصول زندگی میزبان می باشد را برای بومگردان میسر می کند. ساختار وسازه اقامتگاه بومگردی برگرفته شده از معماری سنتی منطقه می باشدکه با عناصر ومصالح بوم آورد هماهنگ می باشد. رعایت کردن رنگ ، بافت ،اندازه، شکل و چیدمان این اقامتگاهها نیز برپایه اصول معماری بومی و محیط محور می باشد.

کلیدواژه ها:

معماری ، اکوتوریسم ، کلبه بومگردی و دانش سنتی