رابطه یادگیری خودتنظیمی با خمودگی تحصیلی در دانشجویان

هدف از پژوهش بررسی رابطه یادگیری خودتنظیمی با خمودگی تحصیلی در دانشجویان، بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همب ستگی بود و جامعه آماری پژوهش را کلیه دان شجویان شهر ا صفهان در سال ۱۴۰۲ ت شکیل دادند، روش نمونه گیری در این پژوهش با توجه به گستردگی جامعه ، نمونه گیری در دسترس بود که حجم نمونه تعداد ۱۰۰ نفر انتخاب گردید. همچنین برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های خمودگی تحصیلی برسو و همکاران (۱۹۹۷) و پرسشنامه راهبردهای خودتنظیمی بوفارد، بویس ورت، وزیو و لاروشه (۲۰۱۷) استفاده شد. دادههای پژوهش با استفاده از بسته آماری برای علوم اجتماعی نسخه ۲۶ تحلیل شده است . نتایج پژوهش نتایج حاکی از این وجود رابطه یادگیری خودتنظیمی با خمودگی تحصیلی در دانشجویان بود و با توجه به یافته های پژوهش یادگیری خود تنظیمی با خمودگی تحصیلی رابطه معکوس و معنی دار دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری خودتنظیمی ، خمودگی تحصیلی ، دانشجویان