بررسی تطبیقی مفهوم «مرگ» در اساطیر ایرانی و شعر عرفانی

ایران دارای پیشینه ای پر بار از لحاظ فرهنگی و تاریخی است و بسیاری از خلق و خوی های فرهنگی و نوع رفتار انسان امروزی از گذشته¬های دور به جا مانده است. «مرگ» به عنوان موضوعی مهم در تمامی ادوار ذهن و افکار انسان را به خود مشغول کرده است. در آثار به جا مانده اساطیری و فرهنگ کهن ایرانی بسیار به مرگ توجه شده است. از آنجایی که فرهنگ و افکار یک ملت به آسانی فراموش نمی شود و پایدار می ماند، پس باید شباهت هایی نیز بین این دو بخش از آثار ایرانی، یعنی اساطیری و عرفانی وجود داشته باشد و اساطیر و ادیان اساطیری به شعر و عرفان عمق بیشتری داده و به غنای آن کمک کرده است. در این مقاله به چگونگی و انواع مرگ یعنی: مرگ اضطراری و مرگ اختیاری در بخش اساطیری و باستانی و هم¬چنین عرفانی پرداخته شده است. با توجه به این¬که قرآن و احادیث از عرفان جدا نبوده است، نگاهی اجمالی نیز به آن منابع شده است.

کلیدواژه ها:

مرگ ، اضطراری ، اختیاری ، اساطیر ، عرفان