شناسایی و اولویت بندی شاخص های موثر در معاصرسازی خانه های تاریخی شهر مشهد با روش تحلیل سلسله مراتبی

یکی از مسائل بسیار مهم و چالش برانگیز در کشورهایی با پیشینه تاریخی همچون ایران، نحوه برخورد مناسب با میراث ارزشمند گذشته است که بایستی به طور شایسته ای به نسل های آینده انتقال یابند. در این میان، معماری و خصوصا عملکرد خاص خانه های سنتی بسیار مهم تر از دیگر بناهای تاریخی بوده و باتوجه به شرایط موجود می طلبد که با ایجاد فضاهای ویژه، درک روابط فضاها و معاصرسازی آن ها، کاربری های مناسب و روزآمد به بناها اعطا شود. ازاین روی، جهت واکاوی این موضوع، خانه های تاریخی مشهد در منطقه ثامن انتخاب و جهت پاسخ گویی به سوالات پژوهش با روش پیمایشی و توصیفی– تحلیلی و گردآوری داده هایی به صورت دلفی و پرسش نامه و به کارگیری روش ارزیابی چندمعیاره (MCDM) بر پایه تحلیل سلسله مراتبی (AHP) و به کارگیری نرمافزار Expert Choice اقدام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهند که به ترتیب اهمیت، شناخت اثر و بررسی وضعیت مکانی خرده فضاهای خانه های تاریخی در مرحله مداخله با وزن ۳۰۲/۰ به عنوان بهترین شاخص در انتخاب گزینه برای تدوین الگوی پیشنهادی انتخاب شده است. بعد از آن شاخص حفظ ارزش های تاریخی وابسته به بنا با وزن ۲۲۲/۰ رتبه دوم و شاخص پیروی از اصول مدون حفاظت با توجه به منشورهای مرمتی با وزن ۱۲۴/۰ رتبه سوم را دارند. در میان شاخص های موردبررسی، مداخله باهدف توسعه صنعت گردشگری با وزن ۰۱۵/۰ در پایین ترین رتبه نسبت به سایر شاخص ها قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

معاصرسازی ، خانه های تاریخی ، روش تحلیل سلسلهمراتبی ، مشهد.