کارآمدی اقتصادی به عنوان مبنای مسئولیت مدنی

زمینه و هدف: درتحلیل اقتصادی نظام مسوولیت مدنی، از کارایی و کارآمدی اقتصادی به­ عنوان مبنای مسوولیت مدنی استفاده می شود. بر همین اساس هدف مقاله حاضر، بررسی کارآمدی اقتصادی به­ عنوان مبنای مسوولیت مدنی است. مواد و روش ها: مقاله حاضر نظری و با استفاده از روش توصیفی تحلیلی است؛ به ­بررسی موضوع مورد بحث پرداخته است. مواد و داده ها نیز کیفی است و از فیش برداری در گردآوری مطالب و داده ها استفاده شده است. ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت داری رعایت شده است. یافته ها: با توجه به ­اینکه دکترین حقوق ایران تاکنون تعریفی نسبت به ­مفهوم کارآمدی اقتصادی در قواعد مسوولیت مدنی ارائه نداده­ اند، چنانچه اراده شود یکی از مفاهیم ارائه شده توسط نظریه ­پردازان غربی انتخاب گردد، به ­نظر می رسد نظریه پوزنر به­ خاطر معایب کمتری که از سایر نظریه های موجود دارد، انتخاب مناسب­ تری باشد. برخلاف وضعیت بهینه پارتو، رسیدن به ­رفاه اجتماعی و افزایش آن را ممکن می داند و مانند معیار کالدور- هیکس، نیاز به ایجاد جایگزین برای ایجاد خسارت ندارد و نسبت به­ وضعیت برتر پارتو، راهکار مشخص تری ارائه می دهد. به­ همین جهت بر سایر نظریات برتری دارد. نتیجه: مسئله در فرض حوادث یک جانبه و دوجانبه مختلف است. در حوادث یک جانبه، هم قاعده تقصیر و هم قاعده مسوولیت محض می تواند نتیجه بهینه اجتماعی را حاصل کند؛ اما در حوادث دوجانبه قاعده تقصیر کاراتر است.

کلیدواژه ها:

مسئولیت مدنی ، تقصیر ، مسئولیت محض ، کارایی اقتصادی ، حداکثر سازی ثروت