پرورش تفکر و خلاقیت در مدارس

معلمان باید موقعیت آموزشی را آن چنان فراهم کنند که شاگردان خود را در فعالیت های آموزشی سهیم و دخیل بدانند. در چنین وضعی است که ادامه ی جریان تفکر در محیط مدرسه امکان پذیر می شود و شاگردان احساس لیاقت و شایستگی خواهند کرد.یکی از مهم ترین وظایف معلم باید بازسازی اندیشه ی شاگرد باشد. او باید قادر باشد که در روند فعالیت ها، باورها و اطلاعات گذشته و مورد قبول شاگردان را مورد سوال قرار دهد. شاگردان باید در جریان تعلیم و تربیت شهامت لازم را کسب کنند و استعداد خود را رشد دهند تا بتوانند در برخورد با امری تازه، در باورها و اطلاعات خود تجدید نظر کند و آن ها را دوباره بسازند تا از این راه وجود خود را به عنوان یک فرد تربیت شده تثبیت کنند. این برخورد و تضاد فقط شرط لازم است، ولی کافی نیست. ممکن است روشنفکران جامعه این تصور غلط را که رشد مستلزم پذیرش هر عقیده ی تازه یا مورد قبول عامه است، در ذهن خود بپرورانند، در حالی که معلم خوب باید به عقاید مختلف به عنوان آن چه قابل بررسی است نگاه کند و هما ن گونه که افراد را محترم می شمارد، به باورهایشان نیز احترام بگذارد، ولی هرگز نباید عقیده ای را تنها به این دلیل که نو است، چشم و گوش بسته بپذیریدمدرسه باید نمونه ی کوچکی از زندگی شاگردان باشد؛ زیرا زندگی چیزی جز مواجه شدن با مسائل و حل آن ها نیست. مشکلات زندگی باید به صورت فعالیت های مختلف در کلاس های درس مطرح شود و به وسیله ی خود شاگردان، و با راهنمایی معلمان، حل شود. اگر شاگردان اندیشیدن را در مدرسه نیاموزند، در کجا خواهند آموخت؟ معلم باید محیط آموزشی و امکانات یادگیری را آن چنان سازماندهی کند که به صورت زنده و منطقی با زندگی شاگردان ارتباط پیدا کند؛ زیرا روش های نو و ابتکاری منطبق با زندگی آن ها ممکن است موقعیت کلاس را جذاب تر کند و رغبت و تلاش آنان را در امر یادگیری افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

تفکر ، دانش آموزان ، معلمان ، تعلیم و تربیت ، کلاس درس ، ابتکار