بررسی اثر بخشی بازی درمانی مبتنی بر رویکرد رفتاری-شناختی بر مهارت هایاجتماعی کودکان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی بازی درمانی مبتنی بر رویکرد رفتاری -شناختی بر مهارت های اجتماعی کودکان بود. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان مقطع دوم ابتدایی منطقه چهار شهر تهران در سال ۱۴۰۲ تشکیل دادند. تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان به روش نمونه گیری در دسترس به دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار داده شدند. ابزار عبارت از پرسشنامه مهارت های اجتماعی(گرشام و الیوت، ۱۹۹۰) بود. گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای، تحت آموزش بازی درمانی مبتنی بر رویکرد رفتاری- شناختی، قرار گرفتند و گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده های پژوهش با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS۲۵ تحلیل شد. نتایج نشان داد که بازی درمانی مبتنی بر رویکرد رفتاری شناختی بر مهارت های اجتماعی دانش آموزان مقطع دوم ابتدایی تاثیر دارد (۰/۰۵>p).

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، رویکرد رفتاری-شناختی ، مهارت های اجتماعی ، کودکان