اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان فراشناختی بر خلاقیتدانش آموزان(مطالعه موردی:پایه ششم ابتدایی دخترانه شهر عالیشهر)

هدف از پژوهش حاضر اثربخشی آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان فراشناختی بر خلاقیت دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر عالیشهر بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را دانش آموزان دختر پایه ششم ابتدایی شهر عالیشهر تشکیل می داد. حجم نمونه این پژوهش شامل ۵۰ نفر بود که از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار جمع آوری اطلاعات در این تحقیق پرسشنامه خلاقیت تورنس (۱۹۹۲) و ابزار تجزیه و تحلیل نرم افزار SPSS۲۶ بود. جهت بررسی و آزمون مولفه های پژوهش از تحلیل کوواریانس چند متغیری استفاده شد؛ نتایج نشان داد که میانگین نمره تعدیل شده هر یک از مولفه های خلاقیت در آزمودنی های گروه آزمایش در مرحله پس آزمون یعنی سیالی (با ضریب ۲۷/۰۶)، بسط (با ضریب ۱۵/۶۶)، ابتکار (با ضریب ۲۳/۷۷ )و انعطاف پذیری (با ضریب ۱۵/۷۵) ،بیشتر از گروه گواه یعنی، سیالی (با ضریب ۲۵/۶۳ )،بسط (با ضریب ۱۲/۸۳ )،ابتکار (با ضریب ۲۰/۹۲) و انعطاف پذیری (با ضریب ۱۲/۷۴ )،می باشد. به عبارت دیگر، آموزش راهبردهای یادگیری خودگردان فراشناختی موجب بهبود و ارتقاء هر یک از مولفه های خلاقیت در آزمودنی های گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه می شود.

کلیدواژه ها:

راهبردهای یادگیری ، یادگیری خودگردان فراشناختی ، خلاقیت ، عالیشهر