اثربخشی بازخوردهای اصلاحی معلمان(کتبی، کلامی، تلاش محور و توانایی محور) بر تغییر سطح ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانش آموزان

هدف پژوهش اثربخشی بازخوردهای اصلاحی معلمان(کتبی، کلامی، تلاش محور و توانایی محور) بر تغییر سطح ابراز وجود و پیوند با مدرسه دانش آموزان بود. روش تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون/پس آزمون با گروه کنترل است. نمونه شامل۴۰ دانش-آموزان دختر ابتدایی شهر مشهد که به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش(دریافت بازخوردهای مبتنی بر مدل باتلر و وین) و گواه گمارده شدند. در مرحله مداخله گروه آزمایش به مدت ۱۲ هفته، مبتنی بر مدل باتلر و وین بازخورد دریافت می کردند و گروه کنترل به طور سنتی بازخورد دریافت می کردند. ابزار جمع آوری دادها پرسش نامه ابراز وجود و پیوند با مدرسه در مراحل پیش آزمون و پس آزمون برای دو گروه آزمایش و گواه استفاده شد. داده های پژوهش با روش تحلیل کواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها حاکی از آن بود که سطح ابراز وجود، پیوند با مدرسه گروه آزمایش به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل افزایش یافته بود. بنابراین می توان گفت که ارائه بازخوردهای مبتنی بر مدل باتلر و وین می تواند موثر باشد و در صورتی که معلمان بعد از ارزشیابی های تکوینی از این مدل برای ارائه بازخورد استفاده کنند، می توانند سطح ابراز وجود، پیوند با مدرسه دانش آموزان را به طرز معنی داری افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

بازخوردهای اصلاحی ، ارزشیابی تکوینی ، ابراز وجود ، پیوند با مدرسه