بررسی استفاده از سرباره آهن در کارخانه ذوب آهن در ترکیب با بیچازی و ورمی کمپوست به منظور کاهش تنش آبی گیاه گشنیز

این تحقیق به منظور آزمایش استفاده از سرباره آهنی بدون و با ترکیب بیوچار و ورمی کمپوست در شرایط تنش خشکی روی گیاه گشنیز انجام گرفت. آزمایش به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی انجام شد. فاکتور اول شامل تنش خشکی در ۲ سطح و فاکتور دوم شامل تیمارهای کودی در ۷ سطح بود. نتایج نشان داد تنش خشکی ۵۰ درصد ظرفیت زراعی سبب کاهش وزن تر اندام هوایی ۳۵ درصد)، وزن تر ریشه (۲۵ درصد)، کلروفیل a (۲۹ درصد)، کلروفیل b (۲۵ درصد)، کلروفیل کل (۲۶ درصد)، عملکرد اسانس (۴۲ درصد)، فسفر (۳۹ درصد)، پتاسیم (۱۸ درصد)، منیزیم (۲۶ درصد) و آهن برگ (۴۰ درصد ) و افزایش مالون دی آلدهید (۳۴ درصد) نسبت به تیمار شاهد شد. تیمارهای منابع کودی مختلف سبب افزایش وزن تر اندام هوایی، وزن تر ریشه، محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب برگ، عملکرد اسانس، عناصر برگ و کاهش مالون دی آلدهید و نشت یونی شد. براساس نتایج تیمار سرباره آهن به ویژه در ترکیب با ورمی کمپوست نقش مهمی در افزایش عملکرد گیاه در شرایط تنش داشت. نتایج همبتسگی بین صفات نشان داد عملکرد اسانس با وزن تر اندام هوایی (۹۸/۰)، وزن تر ریشه (۸۷/۰)، کلروفیل (۹۴/۰)، محتوای نسبی آب برگ (۹۱/۰)، فسفر برگ (۹۵/۰)، پتاسیم برگ (۸۶/۰)، منیزیم برگ (۹۲/۰) و آهن برگ (۸۳/۰) همبستگی مثبت و معنی داری داشت و با صفات مالون دی آلدهید (۹۳/۰-) و نشت یونی (۷۰/۰-) همبستگی منفی و معنی داری داشت.

کلیدواژه ها:

گشنیز ، سرباره آهنی ، عملکرد اسانس ، تنش خشکی