سیمای زن از دیدگاه نظامی ، سعدی و پروین اعتصامی

این مقاله به بررسی مقایسه سیمای زن در اشعار سه شاعر قرون ششم،هفتم و معاصر می پردازد. در شعر نظامی،نظامی انسانی روشنفکر و معتقد به اصالت زنان و مومن به وجود زنانی شایسته و کاردان است. او در آثارداستانی خود، شخصیتهای زنی می آفریند که در طول ادب فارسی کمتر داستانسرایی قادر به آفریدن آن شدهاست. در مجموعه ابیات او هیچ گاه زنان مایه سرشکستگی و گناه نبوده اند. در میان ابیات او توهین و اهانتیبه مقام و منزلت زن دیده نمی شود و زنان از شان و جایگاهی برابر و گاهی بالاتر از مردان برخوردارنددر شعر سعدی، سیمای «زن» در آثار ادبی جلوه روشن تری دارد. از این رو شعر یکی از زمینه های تحقیقی در باره ی زن به شمار می آید. بررسی شعر، می تواند فرایند دگرگونی سیمای زن را در سیر تاریخی نشان دهد.آثار سعدی در شعر کلاسیک فارسی با شگردهای هنری و موضوعات مشابه ، داده ها و شواهد سودمندی دراین زمینه دارند.پژوهش حاضر واقعیت های مربوط به جایگاه زن را در شعر سعدی نشان می دهد زیرا او در توصیف ازجامعه، به مقایسه و تکریم یا تحقیر مردان و زنان عصر خود پرداخته اند. او شخصیت زن را در نقش مادری،خواهری و معشوقگی در جامعه خود تعریف، صفات مثبت و منفی مانند مهر و کین، عشق و نفرت، وفا و مکرزنان را در اشعارشان توصیف کرده است. با وصف جمال زن، الگوهای زیبایی زن را در عصر خود به تصویرکشیده و با این توصیفات، تشبیهات زیبایی ساخته است. توصیفات گسترده و عمیق سعدی از سیمای زن،نشان می دهد که در نظر او زن در زندگی نقش مهمی دارد.در شعر پروین اعتصامی ،زن از مهم ترین موضوعاتی است که شاعران گذشته و حال به آن پرداخته اند. پرویناعتصامی شاعره نامدار ادبیات معاصر ایران است.او آثار شعری گران بهایی را به دنیای ادبیات عرضه نمودهاست.او در اشعارش به موانع و مشکلات زن در جامعه خود پرداخته و با ابیات مالامال از اندوه و عاطفه،وضعیت زن را به رساترین وجه به تصویر کشیده است.

کلیدواژه ها:

نقد زن گرا ، شعر نظامی ، زن ، سعدی ، مرد ، سیما ، پروین اعتصامی