نقش زبان و ادبیات؛ در توانمند سازی کودکان دو زبانه

دوزبانه ها، یک گروه اجتماعی در جامعه به حساب می آیند که با رشد جوامع صنعتی روز به روز در حال افزایش اند، که نوعیرابطان ارتباط فرهنگی به حساب می آیند . هدف مقاله حاضر شناسایی جامعه ی هدف، کودکان دو زبانه، است که با داشتن زبانمادری و رشد گام به گام آن با زبان معیار فارسی روبرو می شوند که در جامعه مشکالاتی مقابل آنها وجود دارد تا جایی که با افتتحصیلی، عدم علاقه به درس و ترک تحصیل مواجه هستند . زبان وسیله ای برای «ارتباط با دنیای بیرون» بویژه زبان غیرکلامی نقش و تاثیر بسزایی در هدایت گری کودکان در یادگیری دارد . ادبیات با معیارها و حوزه های متنوع خود برای توانمندسازی و شاداب سازی کودکان، با مولفه هایی به برطرف کردن این معضل می پردازد. از جمله می توان به این مولفه ها اشاره کرد:روابط های معنایی، تناسب سازی، تقابل و ترادف، نام آوا، اسم تصغیر، اتباع، بازی با گروه های اسمی، فعلی، و انواع جملاتمفهومی، سوال پژوهش این است زبان و ادبیات برای توانمند سازی کودکان دو زبانه با مولفه های که در اختیار دارد چگونه میتواند با این کودکان ارتباط برقرار کند ؟ یافته های تحلیلی پژوهش حاضر نشان داد زبان غیرکلامی و مولفه های ادبی برای واژهسازی و گروه ها و جملاتی که باعث شادابی و لذت کودکان به کار گرفته شود به همان اندازه در فراگیری و به کار گیری زبان معیارفارسی موثرتر است.

کلیدواژه ها:

کودکان دو زبانه ، زبان ، ادبیات ، توانمند سازی