بررسی شگردهای ایجاد انسجام در سروده های علیرضا قزوه

یکی از نظریه های زبان شنا سی که در عصر حاضر در تحلیل متون ادبی به کار گرفته می شود، نظریه زبان شنا سی هالیدیاست. هالیدی، ارتباط معنایی، لفظی، نحوی و منطقی یک متن را انسجام می نامد و عوامل ایجادکننده آن را به دو بخشدستوری و واژگانی تقسیم می کند. انسجام دستوری عواملی چون ارجاع، جانشینی، حذف و ربط را دربرمی گیرد و انسجامواژگانی شامل تکرار و باهم آیی در زبان ادبی می شود. در واقع، انسجام (cohesion) به روابط معنایی میان عناصر یک متنا شاره دارد و با آنها شرح برخی از عناصر متن ممکن می گردد. در این پژوهش که به شیوه تحلیلی و توصیفی نگارش شدهاست، پس از معرفی مفهوم انسجام و ابزارهای آن با ذکر مثال هایی میزان استفاده از این ابزار، در اشعار علیرضا قزوه بررسیشده است. نتایج نشان میدهد اشعار علیرضا قزوه به واسطه تسلط شاعر بر زبان فارسی و آشنایی او با واژگان و ظرفیت هایدستوری و واژگانی ادبیات فارسی، از شگردهای انسجامی به نحو مطلوبی بهره مند است. در این پژوهش، سعی شده است تا بااستفاده از نظریه انسجامی هالیدی، به بررسی انسجام در دو محور دستوری و واژگانی در شعر علیرضا قزوه پرداخته ومهمترین تمهیدات مورداستفاده شاعر برای انسجام بخشی به اشعارش تحلیل شود.

کلیدواژه ها:

انسجام ، انسجام واژگانی ، انسجام دستوری ، انسجام آوایی ، علیرضا قزوه