بررسی اثر بخشی واج شناسی در بهبود عملکرد خوانذن دانش آموزان نارساخوان

خواندن از جمله مهارت های پایه است که افراد را در دریافت و پردازش اطلاعات جدید یاری می دهد. خواندن در برگیرنده مجموعه پیجیده ای از مهارت-هاست که بازشناسی لغات نوشته شده (یا علاتم دیداری)، تعیین معنای لغات و عبارات و هماهنگ ساختن این معنا با موضوع کلی متن را شامل می شود. این کار مستلزم فرایند هایی است که در سطوح مختلف بازنمایی از قبیل بازنمایی حروف، کلمات، عبارات و واحدهای بزرگتر متن، عمل می کنند. اختلالات یادگیری از عوامل عقب ماندگی تحصیلی دانش اموزان است و نارساخوانی از شایع ترین این اختلالات به حساب می آید. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی واج شناسی در بهبود عملکرد خواندن دانش آموزان نارساخوان بود که به روش مروری کتابخانه ای انجام می شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که کی از عمده ترین دلایل شکست تحصیلی دانش آموزان، ناتوانی های یادگیری است. این ناتوانی ها گروه نامتجانسی از اختلالات هستند که مهمترین مشخصه های انا دشواری در فراگیری و کارکرد خواندن، نوشتن و محاسبات است که روند تحولی داشته و از پیش از دبستان شروع و تا بزرگسالی ادامه پیدا می کنند. عمومی ترین نوع این ناتوانی ها، ناتوانی در خواندن است که یادگیری توانایی های خواندن، هجی کردن و زبان نوشتاری را تحت تاثیر قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

واج شناسی ، خواندن ، نارساخوان