بازتاب نوع دوستی بنی انسان در ادب حماسی و عرفانی با تکیه بر شاهنامه و مثنوی

موضوع این پژوهش بازتاب نوع دوستی میان بنی انسان در ادب حماسی و عرفانی با تکیه بر شاهنامه و مثنوی است. در این آثار،بنا بر خاستگاه آفرینش، مفاهیم و تصاویری از نوع دوستی انسان بازتاب یافته است که گیتی و مردم (انسان) را تخم های همبستهیک خوشه و همگی را برآمده و روییده از یک بنمایه میداند که کشش بنیادی به پیوند با هم دارند. بر اساس این نقش اندیشی،میان، که مایه پیوند، تحول و دوستی است بی آنکه دیده شود به عنوان گنج مخفی درون و میان چیزها روان و مایه هستی و دوامآنهاست و ارج همه پدیدههای گیتی و انسان در این است که نه عامل جنگ و جدایی که مایه کشش به هماهنگی، پیوند و آفریدنزیبایی برآمده از هماهنگی و پیوند تفاوتهای همبن باشند.

کلیدواژه ها:

میان (فر) ، بندهشن ، انسان ، جهان ، دوستی