نگاهی به مفهوم توکل در عرصه اشعار سنایی و مولانا

توکل به عنوان ششمین مقام از مقامات عرفانی ، از اهمیت ویژهای در نزد عرفا و صوفی ه برخوردار است . تاکید این مقاام بر آن است که سالک ، بر قضا اعتماد کند و نتیجه کارهای خود را به خالق توانای خود، واگذار کند. سنایی و مولانا از عارفانی هستند که اشعارشان، دایرهالمعارفی از مضامین و مفاهیم عرفانی است . هر دو عارف معتقد هستند که رزق و روزی بنده به دست خداست ، ولی بنده باید سعی و جهد نیز داشته باشد، ولی اعتقاد به سعی و جهد به هنگام توکل در نظر مولانا، مقام والایی دارد و در اکثر ماقعی و که مولانا از توکل سخن می گوید، طرفدار جهد و کوشش است . هر دو عارف، با توج ه به اعتقادی که به مقام توکل دارند، خود را در برابر اوامر حق ، تسلیم می دانند و همین امر سبب شده که تاکید ویژهای بر مقام رضا داشته باشند. عقاید سنایی و مولانا در یک راستا قرار دارد، ولی افکار و آراء سنایی به صورت مبسوط و گستردهتر در اشعار مولانا دیده می شود.

کلیدواژه ها:

عرفان ، مقام ، توکل ، سنایی ، مولانا