ارتباط بین اعتماد به نفس و خودباوری بین آموزگاران مقطع ابتدایی ناحیه ۲ خرم آباد

هدف تحقیق بررسی رابطه بین اعتماد به نفس و خودباوری بود. جامعه آماری شامل کلیه آموزگاران ناحیه ۲ خرم آبادبه تعداد ۴۳۰ نفر می شد که از این تعداد به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای ۲۰۵ نفر زن و مرد انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های اعتماد به نفس وزنبرگ (۱۹۶۵) و مقیاس خودباوری آزادی (۱۳۸۹) بودند. تجزیه و تحلیل داده ها به دو روش توصیفی ( میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی ( ضریب همبستگی و تحلیل رگرسیون بود نتایج نشان داد که بین اعتماد به نفس ( ۴۰۱,۰r=؛ ۰۰۱,۰(sig= در سطح ۰۵,۰p< با خودباوری در آموزگاران رابطه معنی دار وجود دارد و اعتماد به نفس ۱۶۱,۰ درصد از واریانس مشترک خودباروی را پیش بینی می کند . نتیجه گیری اینکه با افزایش اعتماد نفس به همان میزان خودباوری آموزگاران نیز افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، خودباوری ، آموزگاران ، خرم آباد