تاثیر روزه داری و سبک زندگی فعال بر تحکیم بنیان خانواده

خانواده یکی از مهمترین نهادهای تاثیرگذار بر جامعه میباشد که رشد خانواده منجر به رشد جامعه میشود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تعاملی روزه داری و فعالیت بدنی بر تحکیم بنیان خانواده میباشد. روش پژوهش از نوع توصیفی - علی مقایسه ای بود که به روش پیمایشی انجام گردید. جامعه آماری تحقیق حاضر زوج های جوان ۲۵-۴۵ سال شهر الیگودرز بودند که بر اساس معیارهای ورودد به مطالعه ۸۸ زوج (۱۳ زوج روزه دار-دارای سبک زندگی فعال، ۲۳ زوج روزه دار-بدون سبک زندگی فعال، ۲۸زوج عدم روزه داری - دارای سبک زندگی فعال،۲۴زوج عدم روزه داری -عدم سبک زندگی فعال) انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه جمعیت شناختی و پرسشنامه تحکیم بنیان خانواده بود. تحلیل داده ها در دو سطح توصیفی و استنباطی و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ انجام شد. نتایج حاکی بود، روزه داری و داشتن سبک زندگی فعال بر تحکیم بنیان خانواده تاثیر معناداری دارد. به طوری از دیدگاه زوج های مورد مطالعه ، روزه داری و داشتن سبک زندگی فعال بر ارزش های اعتقادی - عبادی و روابط اجتماعی اعضای خانواده تاثیر مثبت و معناداری داشته است . بنابراین انجام فعالیت بدنی و روزه داری به زوج های جوان جهت استحکام خانواده در جامعه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

روزه داری ، فعالیت بدنی ، استحکام خانواده