اثر محرک مالی بر تولید ناخالص داخلی ایران: کاربردی از مدل‎ داده- ستانده نیمه بسته

اهمیت مصارف خانوار در ایجاد تقاضا برای محصولات داخلی سبب میشود تا عوامل موثر بر آن در برقراری محرکهای مالی مورد توجه قرار گیرد. تا کنون درمطالعات صورت گرفته، جهت بررسی اثر محرک‎مالی بر متغیرهای کلان اقتصادی بصورت بخشی از مدل های داده- ستانده بسته استفاده شده است، که نتایج حاصل از این مدل ها به‎ علت وجود مصرف برون‎زا در درون ماتریس مبالات واسطه ای دارای تورش می‎باشد. برای حل این مشکل، در پژوهش حاضر از مدل داده- ستانده نیمه بسته با مصرف نیمه درون‎زا که اولین بار توسط چن و همکاران در سال ۲۰۱۶ معرفی شد، استفاده شده است، که در این مدل به علت حذف اثرات کاذب ناشی از انتقال مصرف برون‎زا به طبقه تقاضای نهایی، نتایج واقعی تری از اعمال محرک مالی از سوی دولت بدست می آید. برای این منظور مطالعه حاضر با استفاده از جدول داده- ستانده سال ۱۳۹۵، به مقایسه نتایج حاصل از بررسی اثر محرک مالی بر تولید ناخالص داخلی ایران با استفاده از دو مدل بسته و مدل نیمه بسته میپردازد. در ابتدا نتایج تحقیق نشان میدهدکه با افزایش ۱۰ درصدی در مخارج دولتی به عنوان محرک مالی، در بخش زراعت و باغداری و بخش واحدهای مسکونی شخصی، ارزش افزوده بیشتری ایجاد شده زیرا این دو بخش دارای ضریب مصرف درون‎زای بزرگتری نسبت به سایر بخش ها هستند و از سوی دیگر، ضرایب ارزش افزوده به دست آمده از مدل داده- ستانده نیمه بسته نسبت مدل داده- ستانده بسته، کوچکتر و تورش موجود در نتایج مدل بسته را مرتفع می‎سازد .

کلیدواژه ها:

تولید ناخالص داخلی ، داده-ستانده نیمه بسته ، محرک مالی