توسعه مالی و رابطه نوآوری-رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه

هدف این پژوهش بررسی نقش توسعه مالی در ارتباط میان نوآوری و رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه طی دوره زمانی ۲۰۰۰-۲۰۱۹ می باشد. برای این منظور، از شاخص چندبعدی توسط مالی صندوق بین المللی پول استفاده شده است. علاوه بر این، تعداد درخواست های ثبت اختراع به عنوان شاخص نوآوری و سرانه تولید ناخالص داخلی حقیقی به عنوان شاخص رشد اقتصادی به کار گرفته شده اند. افزون بر این، باز بودن تجاری و سهم خالص جریان سرمایه گذاری مستقیم خارجی از تولید ناخالص داخلی به عنوان متغیرهای کنترلی وارد مدل شده اند. نتایج حاصل از به کارگیری تکنیک گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) نشان می دهند تاثیر نوآوری بر رشد اقتصادی مثبت و معنادار است. از طرفی، اثر تعاملی توسعه مالی و نوآوری بر رشد اقتصادی منفی و به لحاظ آماری معنادار است. بنابراین، تاثیر نوآوری بر رشد اقتصادی مستقل از سطح توسعه مالی نیست؛ به طوری که با افزایش سطح توسعه مالی، تاثیر مثبت نوآوری بر رشد اقتصادی تضعیف می شود. بنابراین، توسعه مالی اثرات رشدی نوآوری را تضعیف می کند. به عبارت دیگر، هر چه سطح توسعه مالی بالاتر باشد، یک واحد افزایش نوآوری موجب افزایش کمتری در رشد اقتصادی می شود. علاوه بر این، نتایج تجربی نشان می دهند که باز بودن تجاری و سهم خالص جریان سرمایه گذاری مستقیم خارجی از تولید ناخالص داخلی تاثیر مثبت و معنی داری بر رشد اقتصادی دارند.

کلیدواژه ها:

نوآوری ، توسعه مالی ، رشد اقتصادی ، تکنیک گشتاورهای تعمیم یافته ، کشورهای در حال توسعه