بازخوانی مفهوم روشنفکر دینی در اندیشه علی شریعتی و امکان فایده مندی روشنفکر دینی در دنیای مدرن

تاثیر اندیشه ”علی شریعتی ”، بعنوان روشنفکر دینی بر معرفت دینی توده و خواص، بدیهی و غیر قابل انکار است . شریعتی ، دین را هم بعنوان عامل ارتجاع و هم عامل پیشرفت می داند. دو قضات از روشنفکری شریعتی مطرح است ، عده ای آنرا زمینه ساز سست شدن پایه های ایمان مردم می دانند و عده ای زمینه ساز بیداری فکری و حرکت و آگاهی جامعه این جهانی ایرانی و اسلامی . از اینرو هدف از این پژوهش ، بازخوانی اندیشه دینی دکتر شریعتی است و اینکه آیا در دنیای مدرن روشنفکر دینی میتواند فایده مند باشد؟ روش پژوهش کتابخانه ای و گردآوری مدارک معتبر و موثق به طریق اسنادی است . در پژوهش پیش رو دریافتیم ، شریعتی به دنبال گسترش و ترویج عقلانیت در فهم دین و استفاده بیش تر از دست آوردهای عقلی در زندگی بشر است . روشنفکر دینی باید در میان توده بدنبال پیدا کردن معضلات و مشکلات آنها باشد و نه در حصارها به پدیده لوکسی تبدیل شود. یافته ها ی پژوهش بر این مدعاست که اولا؛ دین برای انسان است نه انسان برای دین و ثانیا؛ الگوی توسعه فردی و اجتماعی در جوامع دینی از رهگذر روشنفکری دینی محقق می شود تا بجای غرق شدن توده در احکام و فروع دین ، به اهداف و غایات دینی بیندیشند و از این رهگذر به تعالی و انسان بما هو انسان دست یابند. لذا روشنفکری دینی برای یک جامعه دینی میتواند فایده مندی داشته باشد و افراد جامعه را از بنبستهای فهم دین نجات بخشد.

کلیدواژه ها:

روشنفکر ، اندیشه دینی ، علی شریعتی ، روشنفکری دینی ، دوران مدرن