ارتقا سطح آگاهی و نگرش در راستای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت

جمعیت تابعی از مولفه هایی چون باروری، مرگ و میر و مهاجرت است. با کنترل مرگ و میر و فرض ثابت بودن مهاجرت، می توان باروری را مهمترین مولفه پویایی جمعیت دانست که تاثیر قابل ملاحظه ای در رشد و جوانی جمعیت دارد. کاهش نرخ باروری به زیر سطح جانشینی نگرانی هایی را در موردآثار بلندمدت این کاهش در کشور برانگیخته است .یکی از دلایل این کاهش تغییر نگرش و رفتار زوجین و خانواده ها در فرزندآوری در دو دهه اخیر بوده است. پژوهش حاضر با هدف شناخت و بررسی راهبردهای ارتقا سطح آگاهی و نگرش در راستای قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت و به روش توصیفی – تحلیلی انجام گرفته است . یافته های پژوهش حاکی از آن است فرزندآوری یک پدیده صرفا فردی نیست که منوط به انتخاب شخصی زوجین باشد، بلکه به مثابه یک پدیده اجتماعی از سوی عوامل متعدد و متنوعی تحت تاثیر قرار میگیرد که این عوامل شامل دسته ای از مسائل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، روانشناختی، سیاسی و.. است که بر تغییر نگرش خانواده های ایرانی نسبت به مقوله فرزندآوری طی سالهای اخیر موثر بوده است. فلذا در جهت رشد فرزند آوری می بایست در جهت بهبود و اصلاح این نگرش منفی اقداماتی انجام گیرد.

کلیدواژه ها:

نگرش ، خانواده ، فرزندآوری ، رشد جمعیت