بررسی رابطه بین منبع کنترل سلامت درونی با رفتار خودمراقبتی در بیماران دیابتی نوع دو

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین منبع کنترل سلامت درونی با رفتار خودمراقبتی در بیماران دیابتی نوع دو، مراجعه کننده به مراکز درمانیشهر فسا سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ بود که از نظر هدف بنیادی و از نظر چگونگی گردآوری دادهها، یک مطالعه توصیفی- همبستگی به شمار میآید. تعداد ۱۱۰نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه ی چندوجهی منبع کنترل سلامت - فرم C ، پرسشنامه ی خلاصه فعالیت های خودمراقبتی دیابت و پرسشنامه ی جمعیت شناختی بود. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS ۲۶ ، ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون خطی ساده و چندگانه ی همزمان، استفاده شد. نتایج نشان داد بین منبع کنترل درونی با رفتار خودمراقبتی یک رابطه ی معنادار مثبت وجود دارد و همچنین بر اساس یافته ها منبع کنترل درونی، پیش بینی کننده ی معناداری برای رفتار خودمراقبتی است. انتظار می رود که درونی شدن منبع کنترل سلامت به افزایش رفتارهای خودمراقبتی منجر شود.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع دو ، منبع کنترل سلامت درونی ، خودمراقبتی