بررسی مدح حضرت علی (ع) در اشعار «عثمان کمالی» شاعر ترک تبار

در این پژوهش به آثار شاعر ترکت بار عثمان کمال افندی معروف به عثمان کمالی می پردازیم. وی از مریدان باواسطه ی مولانا جلال الدین رومی و حافظ قرآن بود. آشنایی مولانا با علوم عقلی و نقلی، ادبیات، فقه، حدیث، تفسیر قرآن و سخنان حضرت علی (ع) زمینه ساز شکل گیری زیباترین اشعار مدح حضرت علی (ع) در زبان فارسی شده است و همین اثرگذاری سبب شده است اشعار عثمان کمالی نیز در قالبی روح نواز سروده شوند و به شکل عشقی حقیقی به آل علی (ع) نمود یابند. اهمیت پژوهش حاضر معرفی شاعری است که از بیان عشق خود به اهل بیت باکی نداشته و هدف پژوهش، بررسی میزان اثرپذیری اشعار عثمان کمالی از مولاناست. روش پژوهش کتابخانه ای بوده و از مصاحبه نیز در بخشی از پژوهش استفاده شده است. چارچوب نظری پژوهش تحلیل گفتمان با تکیه بر آراء فرکلاف (۲۰۰۱) میباشد. بر اساس یافته های پژوهش؛ شعر کمالی به لحاظ درونمایه و معنا از شعر مولانا تاثیر پذیرفته است و می توان گفت بحر اشعار نیز نزدیک به مولانا است. برخلاف اشعار مولانا که ضمایر شخصی و غیرشخصی را در خود جا داده اند، ضمایر در اشعار کمالی به ضمایر شخصی محدود می شوند. موضوع برجسته ی دیگری که در اشعار عثمان کمالی به چشم می خورد، استفاده از تلمیح در اشعار وی است. وی تقریبا در تمام اشعار خود، به روش مولانا، از آیات و احادیث و حتی اشعار مولانا به شکل تلمیح استفاده کرده است.

کلیدواژه ها:

حضرت علی (ع) ، مولانا ، عثمان کمالی ، گفتمان ، فرکلاف