تدوین مولفه ها و شاخص های خودتوانمندسازی، بلوغ عاطفی و هویت اخلاقی در گرایش افراد به جرم (مورد مطالعه افراد مجرم ۲۵ تا ۴۰ سال شهرستان سقز)

مسائل اجتماعی یک چالش جدی برای جوامع جهانی به شمار می آیند و تلاش های گسترده ای جهت پیشگیری از این رفتارها و اصلاح رفتار افراد مجرم انجام می شود. یکی از مفاهیمی که در این حوزه به شدت تاکید شده است، مفهوم «خودتوانمندسازی» است که به معنای ارتقاء توانایی ها و مهارت های افراد برای مقابله با موقعیت های چالش برانگیز و ایجاد تغییر در رفتارها و تصمیم گیری های خود می باشد. هدف در پژوهش حاضر تدوین مولفه ها و شاخص های خودتوانمندسازی، بلوغ عاطفی و هویت اخلاقی در افراد مجرم (مورد مطالعه افراد مجرم ۲۵ تا ۴۰ سال شهرستان سقز) است. جامعه آماری پژوهش بر اساس هدف مطالعه، متشکل از ۱۰ نفر خبره که در این پژوهش افراد حداقل دارای ۱۰ سال سابقه فعالیت در زمینه کار با افراد مجرم، مددکاران یا کارآفرینان بودند. در این مطالعه از روش پژوهشی کیفی استفاده شد و با استفاده از نرم افزار MAXqda آنالیز شدند. نتایج پژوهش نشان می دهد که تدوین مولفه ها و شاخص های خودتوانمندسازی، بلوغ عاطفی و هویت اخلاقی در افراد جرم می تواند بهبود قابل توجهی در تصمیم گیری های اخلاقی، رفتارهای اجتماعی مسئولانه و تعاملات مثبت با جامعه به همراه داشته باشد. خودتوانمندسازی با تاکید بر مهارت های فردی و اجتماعی می تواند در کاهش جرم نقش موثری داشته باشد. افراد با مهارت های مبارزه ذهنی، مثبت اندیشی و مقاومت، می توانند در مقابل وسوسه ها و فشارهای اجتماعی مقاومت کنند و رفتارهای مشکل ساز را کاهش دهند. همچنین، بلوغ عاطفی به عنوان یک ظرفیت روانی مهم می تواند در کاهش جرم تاثیرگذار باشد. عواملی مانند مسئولیت پذیری و پذیرش اشتباهات اهمیت دارند و مسئولیت پذیری به عنوان عامل اساسی ترین زیر مقوله در این راستا شناسایی شده است.

کلیدواژه ها:

خودتوانمندسازی ، بلوغ عاطفی ، هویت اخلاقی ، مجرم