نقش اضطراب و روابط موضوعی مادران در پیش بینی اضطراب جدایی کودکان دبستانی

اختلال اضطراب جدایی یکی از رایج ترین اختلالات روانی در بین کودکان و نوجوانان است و لذا با توجه به شیوع این اختلال در کودکان و آثار زیان بار آن بر رشد و عملکرد کودکان و جلوگیری از تداوم و درمان آن، پژوهش در حوزه کودک و شناسایی عوامل موثر بر آن بسیار اهمیت دارد. بنابراین هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی نقش اضطراب و روابط موضوعی مادران در پیش بینی اضطراب جدایی کودکان دبستانی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه اول ابتدایی شهر قم در سال ۱۴۰۰ بود که تعداد آن ها براساس آمار اخذشده از اداره آموزش و پرورش برابر با ۲۳۸۶۴نفر بود. نمونه آماری شامل ۳۷۸نفر از اعضای جامعه آماری مذکور بود که با استفاده از فرمول کوکران و به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای به کار گرفته شده شامل مقیاس سنجش اضطراب جدایی هان و همکاران(۲۰۰۳) و پرسشنامه اضطراب بک(۱۹۹۰) و مقیاس روابط موضوعی بل(۱۹۹۵) بودند. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به روش همزمان نرم افزار SPSS نسخه۲۶ استفاده شد. نتایج نشان داد که حدود ۶/۱۳درصد واریانس اضطراب جدایی کودکان توسط اضطراب مادران و زیرمقیاس های روابط موضوعی مادران پیش بینی می شود. اضطراب مادران رابطه مثبت و معناداری با اضطراب جدایی کودکان دارد. دلبستگی نا ایمن، بیگانگی، بی کفایتی اجتماعی و خودمیان بینی رابطه مثبت و معناداری با اضطراب جدایی کودکان دارند. از بین متغیرهای پژوهش، بیگانگی در پیش بینی اضطراب جدایی کودکان در رتبه اول قرار دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، روابط موضوعی ، اضطراب جدایی ، مادران ، کودکان دبستانی