بررسی نامه های فارسی رشید وطواط (لایه های آوایی، واژگانی، نحوی، بلاغی)

رشید وطواط، ازجمله شاعران و نویسندگان نامدار سده ششم به شمار می آید و نامه های فارسی او، که از درخشان ترین نمونه های نثر منشیانه در میان متون منثور این دوره، محسوب می شود، چنان  برجسته است که در شناخت سبک فردی نویسنده و سبک منشیانه این دوره، از اعتبار و اهمیتی ویژه برخوردار است. وی در این اثر، با استفاده از لغات غریب، تشبیهات و استعارات زیبا و هماهنگی شکل و محتوا و رعایت نظم جملات، ساختاری کامل و بی نقص ارائه کرده است؛ از این رو، بررسی سبکی نامه های او در شناخت ابعاد فکری، شخصیتی و هنری او بایسته می نماید. از سوی دیگر، بررسی سبک های مختلف نویسندگان و شاعران در قالب تحلیل موشکافانه لایه ای، شیوه نوینی است که بحث در مباحث سبکی را سهل و در عین حال دقیق و از اعتبار علمی بیشتری برخوردار کرده است. بنابراین، هدف مقاله حاضر، تحلیل و بررسی لایه های آوایی، واژگانی، نحوی و بلاغی نامه های فارسی او با شیوه توصیفی - تحلیلی است تا از رهگذر تقسیم لایه های کلان به لایه های خرد و تجزیه و تحلیل آن، نشان دهد که کاربرد موسیقی درونی متن با استفاده از واژه های انتزاعی و نشان دار و برجسته سازی کلام، استفاده خلاقانه از عناصر زبانی (تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه)، اخلاق محوری، تصویرسازی و مفهوم گرایی در نامه های فارسی او به عنوان مشخصه اصلی سبک نویسنده به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

نامه های رشید وطواط ، سبک شناسی لایه ای ، لایه واژگانی ، لایه بلاغی ، لایه نحوی