سیر تاریخی و تطبیقی اغراق در بلاغت عربی و فارسی

اغراق، یکی از آرایه های ادبی بدیعی است و در بیشتر کتاب های بلاغی عربی و فارسی، بزرگ نمایی در توصیف کسی یا چیزی تعریف شده است. وضوح استفاده بلاغیان نخستین فارسی از کتاب های بلاغی عربی در طرح مباحث تئوریک بلاغت فارسی، زمینه بررسی سیر تطبیقی و تاریخی این آرایه را در بلاغت عربی و فارسی فراهم می کند. این پژوهش، به تحلیل سیر تاریخی اغراق در بلاغت عربی و فارسی، از پیدایش تا تکمیل تقسیم بندی آن می پردازد و چشم اندازی روشن از نحوه پیدایش تئوریک و چگونگی تقسیم آن به سه شیوه مبالغه، اغراق و غلو، تعریف ها، نام ها و تقسیم بندی های مختلف آن ارائه کرده، نشان می دهد چه تحولات و تکاملی را در طول تاریخ از سر گذرانده و علمای بلاغت فارسی و عربی چگونه و از چه کسانی در زمینه تعریف و تحلیل آن تاثیر پذیرفته اند و به چه گروه هایی تقسیم می شوند؟ زیبایی این آرایه از نظر بلاغیان بر چه اصولی استوار است و این آرایه نزد آن ها چه اهمیت و جایگاهی دارد؟

کلیدواژه ها:

"Exaggeration". "Historical and comparative evolution" ، "Arabic rhetoric" ، "Persian rhetoric"