سنتز اکسیدهای کبالت اصلاح شده با پالمتیک اسید و استیک اسید و کاربرد آنها بعنوان پوشش آبگریز و خودتمیزشونده

در این کار پژوهشی نانوذرات کبالت اکسید (کبالتیت) به روش سل-ژل خود احتراقی تهیه شد. مشخصه یابی با تکنیک هایXRD ،FT-IR ، FESEM، AFM و زاویه تماس قطره به ترتیب مشخصات ساختاری، گروه های عاملی، مورفولوژی، خواص سطح و زاویه تماس را نشان دادند. آنالیز XRD نشان داد که اکسید کبالت سنتزی ساختار اکسید مختلط اسپینلی داشته و با استفاده از فرمول شیرر میانگین کریستال های آن ۵-۱۰ نانومتر تخمین زده شد. طیف مادون قرمز تشکیل پیوند کبالت(]])- اکسیژن و کبالت(]]])- اکسیژن را در ساختار اسپینلی اکسیدکبالت تایید کرد. نتایج تصاویر FESEM میانگین اندازه ذرات را ۵۰-۲۰ نانومنر نشان داد و مورفولوژی ذرات نمونه شبه مکعبی تعیین شد. پس از تهیه نانو ذرات کبالت اکسید، از آن جهت ایجاد لایه ی ابرآبگریز به عنوان پوشش روی اسلاید شیشه ای استفاده گردید. برای این منظور نانوذرات اکسیدکبالت با استفاده از پالمیتیک اسید و استیک اسید و همچنین مخلوط آنها با نسبت های مختلف اصلاح شد و پوشش های حاصله بر روی شیشه های لام با استفاده از یک فیلم کش تهیه شدند. برای بررسی میزان آبگریزی پوشش، قطرات آب بر روی پوشش ها چکانده شد و با استفاده از یک دوربین مخصوص، زاویه تماس نمونه ها مورد بررسی قرار گرفت. نمونه ای که با مخلوط یک به یک اسید استیک و اسید پالمتیک اصلاح گشته بود بهترین زاویه تماس در حدود ° ۳/۱۵۸ را بدست آورده بود. این زاویه نشان می دهد که پوشش اصلاح شده بصورت پوشش فوق آبگریز عمل می کند و مرطوب نمی شود. پس از قرار دادن پوشش آبگریز در آب گل آلود به مدت ۴۸ ساعت و عدم مشاهده هرگونه تغییر و آلودگی در سطح پوشش خاصیت خودتمیزشوندگی آن اثبات شد.

کلیدواژه ها:

اکسیدکبالت ، سل ژل خوداحتراقی ، نانوپوشش ، فوق آبگریزی ، خودتمیز شونده