اثر بازدارندگی سورفکتانت های تریتون X-۱۰۰ و CTAB بر خوردگی نیکل در محلول قلیایی

در این مقاله تاثیر سورفکتانت های CTAB وTriton X-۱۰۰به عنوان بازدارنده های خوردگی نیکل در محلول قلیایی در سه دمای ۲۵، ۴۰ و ۶۰ درجه سلسیوس بررسی گردید. بدین منظور روش پلاریزاسیون تافل جهت تعیین پتانسیل خوردگی، شدت جریان خوردگی و شیب های تافل آندی و کاتدی مورد استفاده قرار گرفت. عملکرد بازدارندگی این دو سورفکتانت به صورت جداگانه و همچنین به شکل مخلوط این دو سورفکتانت با نسبت های مختلف مطالعه گردید. نتایج نشان داد که در هر سه شرایط دمایی با اضافه کردن سورفکتانت به محیط، سرعت خوردگی نیکل کاهش می یابد. غلظت بهینه برایCTAB وTriton X-۱۰۰ به ترتیب ۱۵۰ ppm و۲۰۰ ppm تعیین گردید. نتایج بررسی ایزوترم های جذب نشان داد که جذب CTAB و Triton X-۱۰۰ از مدل لانگمویر تبعیت می کند. اثر هم افزایی این دو سورفکتانت نیز بررسی شد و نتایج به دست آمده نشان داد که وقتی مخلوط دو سورفکتانت به کار برده می شود درصد بازدارندگی به طور معنی داری افزایش می یابد که نشان می دهد مخلوط این دو سورفکتانت عملکرد بهتری در محافظت از نیکل دارد.

کلیدواژه ها:

نیکل ، بازدارنده های خوردگی ، روش پلاریزاسیون تافل ، سورفکتانت CTAB ، سورفکتانت Triton X-۱۰۰ ، اثر هم افزایی