بررسی اثر افزودنی پلی آنیلین بر کاهش تجمع بار ساکن در مواد منفجره HMX و PETN

یکی از دلایل اصلی حواث ناخواسته انفجار در صنایع مواد پرانرژی، الکتریسیته ساکن است. فعالیت های مرتبط با مواد پرانرژی منجر به تولید بار ساکن می شود. اکثرمواد پرانرژی غیرسانا هستند، دچار تجمع بارساکن می شوند و حساس به تخلیه بارساکن هستند. یکی از روشهای کاهش خطر ناشی از اشتعال توسط تخلیه بارساکن در فرایندهای موادپرانرژی استفاده از اصلاح کننده های آنتی استاتیک است. در این تحقیق برای کاهش تجمع بار ساکن از افزودنی پلی آنیلین سنتز شده، با روش های دوغابی، آبی-تبخیری، تبخیر حلال و مخلوط فیزیکی استفاده شده است. از میان نمونه های بررسی شده ترکیب حاوی ۵% وزنی پلی آنیلین به روش دوغابی، جهت بررسی و اندازه گیری میزان تولید و تجمع بار ساکن، تحت ریزش از چیدمان سطح شیب دار قرار گرفتند. در این ارزیابی، میزان کاهش تولید و تجمع بار ساکن در مواد منفجره پودری سیکلو تترا متیلن تترا نیترآمین (HMX) و پنتا اریتریتول تترا نیترات (PETN)، با استفاده از پلیمر هادی پلی آنیلین به ترتیب از ۳۶۰۰- و ۵۴۰۰- به نزدیک ۰ نانوکولن بر کیلوگرم کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

HMX ، and PETN Explosives ، Polyaniline ، Static charge Acumulation ، Electrostatic discharge ، Volumetric resistivity