گزارش یک مورد آلوپسی اندوکرین (Alopecia X) در یک قلاده سگ پامرانین دو ساله تحت درمان با ملاتونین

سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 69

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JVLR-10-14_178

تاریخ نمایه سازی: 26 شهریور 1403

چکیده مقاله:

مقدمه:آلوپسی اندوکرین یک تاسی قرینه بدون التهاب ، بدون سابقه و بدون تغییر در علایم بالینی است که طی آن فولیکولهای مو آتروفی شده و موها لق می شوند (توقف سیکل مو). پوست ناحیه هم نازک و هایپر پیگمانته می شود.پامرانیان حساس ترین نژاد به ایجاد بیماری و پس از آن پودل مینیاتوری و چاو چاو نژاد های حساس بعدی می باشد. افزایش یک یا چند واسطه ی هورمون های مترشحه از آدرنال مانند: پروژسترون ،۱۷-هیدروکسی پروژسترون و آندرواسترودیون به عنوان  فاکتور مسهول این ضایعه مطرح هستند ، اما به اثبات نرسیده اند. در نتیجه تشخیص آن با توجه به سابقه و علایم و رد کردن سایر بیماری ها همچون کم کاری تیرویید، کوشینگ و ... می باشد.مواد و روش کار: یک قلاده سگ پامرانین دو ساله ماده عقیم شده با علایم تاسی قرینه ی پهلو ها ، سطح خارجی ران ها و همچنین تاسی وسیع ناحیه کمر و دم در بیمارستان دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران مراجعه کرد. در تاریخچه ماخوذه  از حیوان شروع ضایعه حدود ۲ ماه قبل اعلام شد که تدریجا وسعت یافته و هیچ گونه خارشی هم نداشته است. این ضایعات بدون حضور هر گونه تغییر در علایم بالینی اتفاق افتاده است.در معاینه بالینی هم تاسی قرینه به همراه هایپر پیگمنتیشن وسیع در ناحیه کمر و ران و دم مشاهده شد. سونو شکم، شمارش کل گلبولهای خونی و پانل بیو شیمیایی و فاکتور های تیروییدی اخذ گردید و فاکتور غیر عادی گزارش نشد. نمونه پوستی جهت مشاهده مستقیم و کشت قارچ تهیه گردید که از لحاظ آلودگی قارچی نمونه منفی گزارش شد. بحث و نتیجه گیری: برای این کیس پروتکل درمانی با با دوز mg/kg ۵/۲ هر ۱۲ ساعت به صورت خوراکی تجویز و بعد از ۲ ماه در ناحیه دم و ران ها رشد موها به صورت معنا داری مشاهده شد ولی مشکل حیوان به صورت کامل رفع نشد و از ماه دوم تا چهارم پیشرفت قابل توجهی به درمان با همان پروتکل قبلی مشاهده نگردید.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سید محمد مجتهدزاده

بخش بیماری های داخلی دام های کوچک،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران