مراحل تهیه اسانس گیاه مرزنگوش و بررسی خواص ضدباکتریایی آن علیه اشریشیاکلای

مقدمه:  یکی از روشهای استخراج مواد موثره گیاهان اسانس گیری می باشد که جز روشهای تقطیری می باشد.عطرمایه یا اسانس، محلول یا عصاره الکلی همراه با روغن فرار است که مجموعه ای از اجزای ترپنی را دارا می باشد. مرزنگوش (مرزنجوش) با نام علمی (Origanum vulgare.L) گیاهی معطر از تیره نعناعیان (Lamiaceae)است و در مطالعات زیادی بر خاصیت  آنتی باکتریال این گیاه تاکید شده که عمدتا مربوط به مونوترپن های آروماتیک مخصوصا کارواکرول و تیمول می باشد. روش کار: برای تهیه اسانس از سرشاخه ها به همراه گل استفاده شد.زمان جمع آوری گیاه انتهای فصل بهار بود. برای تهیه اسانس از دستگاه کلونجر استفاده شد، به این صورت که گیاه خشک شده را داخل بالن دستگاه کلونجر قرار دادیم و به مدت ۲ ساعت عمل اسانس گیری به طول انجامید.سپس رقت های متفاوتی از این اسانس تهیه شد، تا اثر ضدباکتریایی آن بر روی اشریشیاکلای هایی که توسط محیط های کشت تفریقی به صورت خالص جداسازی شده بودند، بررسی شود. بحث ونتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که اسانس گیاه مرزنگوش اثر ممانعت کننده قوی بر روی اشریشیاکلای داشت و اغلب اشریشیاکلای های جداشده در رقت ۴۰۰ (چاهک سوم) از بین رفتند.با توجه به این مطالعه و پژوهش های قبلی به عمل آمده گیاه مرزنگوش به دلیل دارا بودن اجزا ترپنی مثل کارواکرول وتیمول می تواند به عنوان یک داروی آنتی باکتریال در آینده استفاده شود.

کلیدواژه ها:

مرزنگوش ، اسانس ، اشریشیاکلای