مقایسه تتراسایکلین و سولفات نئومایسین در درمان بیماری Swim Bladder در ماهی گلدفیش

مقدمه : بیماری کیسه شنا یکی از شایع ترین بیماری های ماهیان آکواریومی است و منشا آن در بیشتر منابع ویروسی و در بعضی از منابع باکتریایی ذکر شده است. این بیماری مستقیما کیسه ی شنای ماهی را درگیر می کند. کیسه ی شنا یک اندام داخلی و کیسه ای شکل در بدن ماهی است که درون آن پر از نوعی گاز است و ماهی به وسیله آن بدون صرف انرژی اضافی تعادل خود را در عمق های مختلف آب حفظ میکند. روش کار: در ابتدا تعداد ۲۰ عدد ماهی گلدفیش مبتلا به بیماری در دو دسته ۱۰تایی مورد بررسی قرار گرفتند. گروه اول با تتراسایکلین و گروه دوم با سولفات نئومایسین تحت درمان قرارگرفتند. با برقراری شرایط لازم مانند افزایش دما تا ۳۰ درجه سانتی گراد و اضافه کردن یک قاشق غذاخوری نمک بدون ید در هر ۲۰ لیتر آب ، درمانهای دارویی آغاز گردید. قبل از اضافه کردن داروها به هر گروه ۲۵% از آب هر آکواریوم تخلیه گردید. سپس ۲۵۰ میلی گرم دارو به ازای هر ۸/۳۷ لیتر آب طی ۷ روز متوالی طبق پروتکل درمان به آب اضافه گردید.در طی پروسه درمان از گروه اول ۱عدد و از گروه دوم ۲عدد از ماهی ها تلف شدند. اما در نهایت از هر دو گروه تعداد ۶عدد از ماهی ها درمان شدند. بحث و نتیجه گیری : بررسی ها نشان داد گروه اول که تحت درمان با تتراسایکلین بودند ۶۷/۶۶% پاسخ مثبت به درمان نشان داده اند اما گروه دوم که تحت درمان با سولفات نئومایسین بودند ۷۵% پاسخ مثبت به درمان را نشان دادند ، بنابراین نتیجه این بررسی حاکی از این است که برای درمان بیماری کیسه شنا در ماهی گلدفیش ، داروی سولفات نئومایسین نسبت به تتراسایکلین عملکرد بهتری دارد.

کلیدواژه ها:

گلدفیش ، بیماری کیسه شنا ، تتراسایکلین ، سولفات نئومایسین