آلرژی در حیوانات و انسان: درماتیت آتوپیک

آلرژی استنشاقی و آلرژن های غذایی بیماران زیادی را در سرتاسر دنیا تحت تاثیر قرار می دهند. گونه های حیوانی مختلف نیز شناخته شده اند که از بیماری های آلرژیک رنج می برند، همچون سگ ها و گربه ها از درماتیت های آتوپیک. مکانیسم های بروز، بیماری زایی و درمان بیماری های آلرژیک در انسان ها و حیوانات دارای تشابهات فراوانی است. هم چنین میتوان از مدل های حیوانی برای بررسی مکانیسم و درمان بیماری های آلرژیک انسانی بهره برد. در طی مطالعات مروری تشابهات و تفاوت های بیماری درماتیت آتوپیک انسان، گربه، سگ و اسب را از لحاظ پارامتر های آسیب شناسی و درمان مورد بررسی قرار گرفته است. مقالات اشاره کاملا درستی به این نکته دارند که درماتیت آتوپیک سگ سانان، اگرچه با نشانه های کلینیکی بارز و حساسیت های آلرژیک به شماری از آلرژن های غذایی و استنشاقی وابسته است، یک بیماری واحد نیست بلکه یک سندرم بالینی می باشد که به وسیله اریتما و پرورایتیس ناشی از جمع کثیری از فاکتور های مختلف مشخص می شود. از این رو درمان و مدیریت نیازمند رویکردی چندجانبه دارد. جالب توجه است که موضوع درماتیت آتوپیک گربه سانان از راه  های مختلفی نسبت به سایر گونه های حیوانی و انسانی رخ می دهد و نقص سد پوستی ثبت شده در سگ ها و اسب ها و انسان، در گربه ثبت نشده است. تعداد دیگری از تفاوت ها در ویژگی های درماتیت آتوپیک در بین ۴ گونه ثبت و ضبط شده است؛ مثل ارتباط آلرژی کک با درماتیت آتوپیک در سگ ها و گربه ها و پیشرفت آتوپیک در اسب ها و انسان ها. با وجود شباهت ها، تفاوت هایی در مکانیسم های درماتیت آتوپیک در بین گونه ها وجود دارد که این تفاوت ها، بینش ما را به درک این بیماری پیچیده بازتر می کند.