بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک به دنبال تجویز موضعی فیبرین غنی از پلاکت در جراحی برداشت سر و گردن استخوان فمور در خرگوش

هدف از انجام این مطالعه بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک به دنبال تجویز فیبرین غنی از پلاکت موضعی(PRF) در محل برداشت سر و گردن استخوان فمور در خرگوش بوده است. در این مطالعه تعداد ۲۰ سر خرگوش سفید نیوزیلندی تحت جراحی برداشت سر و گردن استخوان فمور (FHO) قرار گرفتند. سپس در گروه درمانی محل برش با PRF خودی پر گردید. حیوانات در بازه­های زمانی دو و چهار هفتگی آرام­کشی شده و استخوان فمور از ناحیه­ی راسی به طول ۲ سانتی متر همراه با بافت های ترمیمی اطراف ناحیه جدا شد و پس از تهیه­ی مقاطع میکروسکوپی، نمونه­ها با هماتوکسیلین-ائوزین و ماسون تری کروم رنگ آمیزی شدند. در ادامه در کلیه­ی نمونه­ها میزان تشکیل بافت­های جوانه گوشتی، غضروف و استخوان مورد بررسی قرار گرفت. یافته­ها نشان داد که در گروه درمان شده با PRF، نسبت تشکیل بافت­های غضروفی و استخوانی به بافت جوانه­ی گوشتی در مقایسه با گروه کنترل بطور معناداری بیشتر بوده است که نشانگر سرعت بیشتر ترمیم در ناحیه­ی آسیب دیده است. همچنین در گروه درمانی، تشکیل بافت­های غضروف و استخوان در روند ترمیم از نظم بیشتری برخوردار بود. نتایج  این تحقیق نشان می­دهد که استفاده از فیبرین غنی از پلاکت می­تواند باعث تسریع در روند ترمیم بافت استخوانی بریده شده در راس استخوان فمور در خرگوش گردد. در نتیجه به نظر می­رسد بتوان روش استفاده از PRF را به عنوان یک روش درمانی جهت تسریع در ترمیم استخوان در این موارد پیشنهاد نمود.

کلیدواژه ها:

فیبرین غنی از پلاکت ، برداشت سر و گردن فمور ، خرگوش